iç döküşlerim.

tercihler bitti.
sınav bitti.
ve ben geri döndüm.
ama şimdi de bir bekleyiş var.
ah şu da bir bitse.
bi mutlu olabilsem
olmuyor arkadaş.
ben azıcık medeni ol dedikçe o dikleşiyor bana karşı.
üzülüyorum artık gerçekten bi yerde oturamıyorum insan gibi.
aklım kalıyor.
aylardır konuşmuyoruz ve sırf ben dışarı çıktım diye beni arayabiliyor.
soruyorum, denk gelmiş diyor.
hayret ediyorum ben özledim deyince neden denk gelmiyor bu.
canıma tak ediyor.
severek ayrılan insanlar öyle şey mi olur-muş diyordum.
olur-muş heralde.
ne senle ne de sensiz tanıma uymaya başlıyorum.
söylüyorum yıldım diyorum.
bittim ben artık.
on sekiz yaşında yaşadığım şeye bak.
insan gibi arkadaşlarımla gezicem gelicem diyorum.
diskoya gitmiyorum ki arkadaş.
cidden bi yere kadar dayanırım.
ayrılık acısını çekerim.
seviyorum ama dayanılacak gibi değil.
yazmıycam, konuşmayacağım bi süre.
yaptığı normal bir şey değil.
anlaması lazım.
yoksa severek ayrılanlar listesine katılmaya az kaldı.